Persbericht

Folklore Dansgroep Purmerend groot succes op Tsjechisch festival

Purmerend, 21 juni 2005 - Folklore Dansgroep Purmerend beleefde van 16 tot en met 19 juni haar uitermate succesvolle buitenlandse debuut. Men nam deel aan een groot internationaal festival in de Tsjechische zusterstad van Purmerend, Jihlava. Samen met groepen uit Jihlava, Oekraïne, Trebic, Moravië en Japan werden in krap drie dagen tijd vijf optredens gegeven. En Folklore Dansgroep Purmerend was een hit!

Vorig jaar bracht Vysocan, de organiserende de muziek- en dansgroep uit Jihlava op uitnodiging van de Purmerenders eveneens een zeer geslaagd bezoek aan de marktstad. En daarmee waren de contacten gelegd. Het bleek alleen even slikken toen in januari de uitnodiging voor een tegenbezoek meteen deelname aan een groot internationaal festival bleek te zijn, ter gelegenheid van Vysocan's 50-jarige jubileum. Folklore Dansgroep Purmerend had nog nooit aan een festival deelgenomen, laat staan in het buitenland! Maar de uitnodiging werd geaccepteerd en daarmee begon een monsterklus.

De 50-plus Kostuumgroep en de Balkangroep, de twee demonstratiegroepen die Folklore Dansgroep Purmerend rijk is, dansen net als de gehele vereniging een internationaal programma. Het werd echter al snel duidelijk dat je daar in het buitenland op een festival niet mee aan kunt komen. Dus moesten er in korte tijd Nederlandse dansen worden ingestudeerd, wat door inzet van de respectievelijke dansleiders Nel den Hartog en Wim van Vliet en alle dansers ook lukte. Daarnaast moesten er ook Nederlandse kostuums worden gehuurd en gemaakt, waar Thea Okhuijsen, Nel den Hartog, Tine Horn en Greet Jonkman zich over ontfermden. En tussen de bedrijven door werd er door Els Verhage speciaal voor deze gelegenheid ook nog een 6-koppig orkestje geformeerd dat de dansers muzikaal zou bijstaan. Eveneens een unicum voor de vereniging.

Op woensdag 15 juni was alles klaar en stapte het gehele gezelschap om 19.00 uur in de bus voor de bijna 15 uur durende rit naar het 1200 kilometer verderop gelegen Jihlava. Donderdagmorgen bleek het afgesproken rendez-vouspunt, het Purmerendhuis, voor de bus onbereikbaar. En daarmee was voor het bestuur (Mirjam van der Lee, Greet Jonkman en Linda Teders) de eerste logistieke ad-hoc improvisatieklus in Tsjechië een feit. Maar met behulp van de kaart, de contactpersoon van Vysocan, Bohous, en de eigen onvolprezen Tsjechische tolk Majka werd dat probleem opgelost.

Het gros van de deelnemers werd ondergebracht in een internaat, dat bleek te beschikken over keurige 3-persoonskamers met ligbad! Men had zich mentaal al op slaapzalen ingesteld; dat viel dus reuze mee. Het internaat werd de uitvalsbasis voor de komende dagen en hier werden ook alle maaltijden genuttigd. En donderdagmiddag vonden in de kelder de laatste repetities plaats. Zou het in de benen zitten en gaan? Het zat in de benen en ging! Vrijdagmorgen 17 juni was er 's morgens tijd voor een cultureel uitstapje, en werden het jachtslot Rokstejn en het stadje Telc aangedaan. Op slot Rokstejn was vooral de legende van de grote spiegel een succes; vrouwen die er in kijken worden nog mooier, maar van mannen die zich spiegelen vallen de tanden en het haar uit. Dat was dus even schrikken voor Martin en Cor! De tweede stop was het stadje Telc, dat is opgenomen op de UNESCO wereld erfgoed-lijst. Een alleraardigst plaatsje waar men inderdaad langer had willen blijven. Maar het eerste optreden was aanstaande!

Vrijdagmiddag was het dan zo ver; het eerste optreden op het centrale Masarykovoplein. En dat nog solo ook! Winkelend publiek bleef massaal in een grote kring om de dansers en het orkest staan en kijken. Beide demonstratiegroepen doorstonden deze vuurdoop met glans! Orkest en dansers van de 50-plus Kostuumgroep waren volledig op elkaar ingespeeld, en na wat prutsen aan snoertjes deed ook de CD van de Balkangroep het. Veel te vroeg moesten er worden gestopt, maar niet voordat door het orkest als afsluiting 'Aan de Amsterdamse grachten' werd ingezet. En al zwaaiend met de Nederlandse vlag en dansend met het publiek ontstond er spontaan een feestje. Het was een hartverwarmende ervaring om te zien hoe blij het publiek kan worden van muziek, zang en dans. Mede ook door de Nederlandse kostuums, want die blijken toch een enorme aantrekkingskracht te hebben. Mensen willen met de dansers en het orkest op de foto! En dat zou de komende dagen overal zo blijven.

Gesterkt door die succeservaring toog Folklore Dansgroep Purmerend die avond naar het feestje met Vysocan. Zaterdag zou het eigenlijke festival beginnen en kwamen alle andere deelnemers, dus nu was er nog even tijd voor een intieme reünie met de gasten van vorig jaar. Het werd een reuze gezellig en geslaagd feest in hun repetitielokaal. De oprichter van Vysocan, Mila Brtnik was er ook bij, en ontving uit handen van FDP's medeoprichtster Thea Okhuijsen het cadeau als dank voor de uitnodiging en als felicitatie met hun 50-jarig jubileum. Daarna werden her en der nog meer cadeautjes uitgewisseld, en ging het feest met muziek, zang en dans tot in de kleine uurtjes door. Zelfs de chauffeurs dansten mee!

Zaterdag 18 juni bij het wakker worden sloeg menigeen de schrik om het hart; die morgen zou de parade door de stad zijn, maar het regende! En daar zijn de Nederlandse kappen en de instrumenten echt niet tegen bestand. Maar bij het ontbijt was het al droog, en vanaf dat moment is het alleen nog maar prachtig weer geweest.

De parade was met bijna alle deelnemende groepen. Een bonte stoet trok door de stad en bleef af en toe stil staan voor een dans. Enorm veel aandacht, ook van de schrijvende en fotograferende pers. (De maandag erop stond de FDP daar in de krant, een foto met interview!) Het viel op dat in Tsjechië ook heel veel (heel) jonge kinderen al volksdansen en zingen. Dat krijgen we in Nederland helaas niet voor elkaar!

's Middags na de lunch keerde iedereen weer terug naar het plein voor het onderdeel met de fraaie titel 'Regionale traditie'. Helaas bleek er ook op een ander vlak een traditie te zijn; Els, een van de danseressen van de Balkangroep, verstuikte haar enkel. Met een van pijn vertrokken gezicht maar als een echte professional maakte ze de voorstelling af. Een akelige herinnering aan vorig jaar, toen een van de Tsjechische danseressen tijdens de voorstelling in de Purmaryn door haar knie ging. Gelukkig was het deze keer met paracetamol, ijs en een drukverband iets beter te behandelen. Maar ook zij was voor de rest van het programma uitgeschakeld. Zuur. En dus een traditie die gebroken mag worden.

Maar dat dansen verbroedert was een andere ervaring tijdens diezelfde voorstelling. Sabine, een andere danseres van dezelfde groep, verloor de zool van haar schoen. Stukgedanst! Spontaan kwam een van de Tsjechische danseressen haar reservepaar aanbieden. Ze pasten, en daarmee heeft Sabine alle overige voorstellingen toch mee kunnen dansen.

Terwijl de dansers na een welverdiend drankje met de bus terugkeerden naar het internaat kozen de accordeoniste Gerda en violiste Ellen ervoor om in kostuum al spelend terug te lopen. Dat trok niet alleen de aandacht van de halfnaakte dorpsgek en andere passanten, maar ook van mensen die uit hun raam kwamen hangen. Die kregen even een persoonlijke serenade, en de muzikantes kregen daarvoor blije gezichten en kushandjes terug. En een dansje met de ontroerde oude dame.

Zaterdagavond was er een groot bal met alle deelnemende groepen. Gerda en Ellen hadden tijdens het eten contact gekregen met Robert, de cymbalonspeler van een van de Tsjechische groepen. Hij had ze gevraagd mee te spelen met zijn orkest. Zo gezegd, zo gedaan. Het werd een geslaagde internationale mix op alle fronten; Japanners en Nederlanders dansend met Tsjechen, Nederlanders dansend met Russen, en meespelend met Tsjechen. Aan het eind van de avond, toen de zaal al behoorlijk leeg liep, werd de FDP verzocht iets Nederlands te spelen en te dansen. Omdat alleen een accordeon en viool mee was genomen werd contact gezocht met Robert en zijn orkest. De bladmuziek van 'Boanopsteker' werd even bekeken en meteen gespeeld. Het is een aanstekelijke en snel te leren dans, dus in no-time stond de hele vloer meer dan vol. Iedereen danste en joelde mee. Het moest dus nog een keertje, en het dak ging eraf! Een geweldige uitsmijter.

Zondagmorgen waren orkest en dansers met twee Tsjechische groepen 'uitbesteed' aan een festival van de smids van Tsjechië, dat in het kasteel van Brtnici werd gehouden. Door omstandigheden werd de FDP later gehaald dan gepland, maar met levende muziek bij je maak je van wachten in de zon je eigen feestje! De stemming zat er dus al goed in, en dat bleef zo tijdens het optreden op de binnenplaats van het kasteel. En dat de muziek van de Balkangroep werd afgespeeld via zo'n schetterende schreeuwtoeter deed daar amper aan af. Al hield iedereen z'n hart vast toen men de opwippende planken van het geïmproviseerde toneel zag. Er zitten danseressen van in de 70 in de 50-plus Kostuumgroep, en die wil je wel graag heel houden! Maar alles ging goed. Rondom de optredens was er even gelegenheid om de rest van het festival te bekijken, en snuisterijtjes aan te schaffen. Tijdens het wachten op de bus terug werd er wederom gespeeld en gezongen en klikten de fotocamera's ook weer veelvuldig.

Na de laatste lunch liep iedereen voor de laatste keer weer naar het plein, voor het laatste optreden. Het vijfde alweer, in krap drie dagen tijd! Dit was ook het moment om afscheid te nemen van de tolk Majka, die in Tsjechië zou blijven. Ze zat al in het publiek, net als veel van de dansers, te wachten op het begin. Daar nam de FDP even een voorschot op door met het orkest bij haar te gaan staan en 'Tulpen uit Amsterdam' aan te heffen. Majka schoot vol, maar de rest van het publiek vond het meteen al prachtig.

Net als bij de andere groepen moest na afloop van het optreden de 'president' van de vereniging op het podium komen om een klein boeketje (vijf roze anjers, een takje groen met een roze lintje erom) in ontvangst te nemen. Bij wijze van dank en ten afscheid aangeboden door een jongen en een meisje van Vysocan, die daar een keurig 'Unser herzlichen Dank' bij prevelden. Ah... Linda Teders nam de honneurs waar, om ze vervolgens nog op de bühne aan de dansleider van de Balkangroep Wim van Vliet door te spelen.

Daarna was het echt afgelopen! Iedereen kon zich in een schoolgebouw omkleden voor de terugreis en daarna nog even de stad in om iets te eten. Om 20.00 uur was het voor de laatste keer verzamelen voor het internaat, waar men door Vysocan werd uitgezwaaid en om 20.39 daadwerkelijk vertrok. In de bus volgenden de bedankjes voor de dansleiding, de chauffeurs en het orkest. En om de pijn van het afscheid iets te verzachten werden de videobanden van het optreden vorig jaar in de Purmaryn en tijdens de Poortersfeesten gedraaid.

De reis verliep voorspoedig, al begonnen net over de Nederlandse grens de diverse files waardoor men toch pas om 11.00 uur in Purmerend arriveerde. Bloedvermoeid, maar ook zéér voldaan en, op de verstuikte enkel na, heelhuids. Zelfs de roze anjers hebben het overleefd...